به نام او... .

 اين باربعد ازیه مدتی که نیومده بودم با تغیرات اومدم که ... .

 شاید این شعروچندین بارشنیده باشین و ساده ازکنارش گذشته باشین .

 ولی شاید این باریه نشونه بشه.....

 خوارم اگر از خواری ،خوارم تومپنداری

 دانم که مرا با گل، یک جا تو نگهداری

 گل را تو به آن گوئی،کزعشق معطرشد

 آن گل که فقط گل بود، در حادثه پرپرشد

 سودای تورا دارم، من ازدل و ازجانم

 گفتند که پیدا شو،دیدند که پنهانم

 گفتند که پیدا کن، خود راوتورا با هم

 گفتم که پیدا هست،درهرنفس آدم

 پیداست و من پنهان،من درتن واودرجان

 یک آن نظری کردم،درخود گذری کردم

 دیدم که نه دردوری،نزدیکترازنوری

 درراه عبورازتو،من این همه دورازتو

 یک عمرنیندیشم،هیهات تودرپیشم

 چشم است که بینا نیست،درعشق که اینها نیست

                                                            (مسعود فردمنش)

 توراهی که هممون چه زودوچه دیرولی بلاخره واردش می شیم هم نسیم سرد پائيزي  باخودش داره وهم نسیم سرد بهاری و ... .

 همیشه خودت و دربرابرنسیم سرد بهاری قراربده ولی از نسیم سرد پائیزی پرهیزکن

 چون برگات و خشک می کنه و به خواب زمستونی می برتت... .

 التماس دعا.